Za drużyną trampkarzy młodszych naszego klubu pierwsza runda obecnego sezonu, w której po raz pierwszy rywalizowaliśmy w formacie jedenastoosobowym. Zmiana boiska z młodzikowego na pełnowymiarowe to zawsze spore wyzwanie dla zespołu.

Nasze przygotowania rozpoczęliśmy już na przełomie lipca i sierpnia, by tydzień później pojechać na obóz do Wągrowca. Czasu na treningi przed pierwszym meczem ligowym nie było wiele. Startowaliśmy już w połowie sierpnia. Jeszcze przed obozem zmierzyliśmy się z KS Olympique Poznań. Podczas zgrupowania cała drużyna solidnie trenowała i przygotowywała się do gry w nowym formacie. Pracowaliśmy przede wszystkim nad odbiorem piłki na połowie przeciwnika. W rundzie jesiennej mieliśmy być drużyną dominującą i grającą daleko od naszej bramki.

Rundę jesienną rozpoczęliśmy od zwycięstw. Pokonaliśmy Akademię Sportu Wronki i KS Promień Opalenica. W kolejnym meczu doznaliśmy porażki z Olimpią Plewiska. Szkoda. Słabo broniliśmy dostępu do naszej bramki, co przeciwnik wykorzystał aż sześciokrotnie. Tydzień później pokonaliśmy na wyjeździe Szamotulski KS. To był dobry początek rundy. 

W połowie września czekał nas ważny sprawdzian. Podejmowaliśmy lidera rozgrywek. Na własnym boisku zmierzyliśmy się z GKS Tarnovia Tarnowo Podgórne. Pierwsza połowa była bardzo dobra w naszym wykonaniu. Prowadziliśmy 2:0. W drugiej części już nie dominowaliśmy, a goście wykorzystali nasze błędy w bronieniu i ostatecznie zwyciężyli 3:2. Na zakończenie pierwszej rundy spotkań pokonaliśmy na wyjeździe GKS Rokitę Rokietnica.

W spotkaniach rewanżowych mecze potoczyły się już trochę inaczej. Bardzo dobrze zagraliśmy z drużynami zajmującymi pierwsze dwa miejsca, ale potykaliśmy się z tymi, które były na niższych lokatach. Zgubiliśmy punkty z Rokitą Rokietnica, Promieniem Opalenica i AS Wronki, ale nieźle zaprezentowaliśmy się z Tarnovią Tarnowo Podgórne oraz Olimpią Plewiska.

Ostatecznie zajęliśmy jesienią trzecią lokatę. Zwyciężyliśmy w sześciu spotkaniach, a po trzy zremisowaliśmy i tyle samo przegraliśmy. Skoda tych spotkań w drugiej części sezonu, w których byliśmy lepsi, ale brakowało skuteczności. W kilku meczach było jednak widać po zawodnikach, że solidnie przepracowali ostatnie miesiące i zrobili duże postępy. To cieszy. Także jako drużyna byliśmy na boisku dojrzalsi. W jesiennych meczach nasza drużyna bardzo dobrze radziła sobie w pressingu wysokim. W każdym meczu staraliśmy się odbierać piłkę daleko od naszej bramki. Doskonaliliśmy też umiejętność utrzymania się przy piłce po odbiorze i działania w fazach przejściowych. Kilka razy udało nam się wykorzystać wypracowane na treningach rzuty rożne. Zawodnicy mieli okazję grać na kilku pozycjach, choć trzeba przyznać, że pod koniec rundy tych roszad było już mniej.

Najwięcej bramek dla naszej drużyny zdobył Michał Fiałkiewicz. Trafił do bramki przeciwnika aż 15 razy. 6 bramek zanotował Gustaw Weiss, 5 Fabian Wiliński, a po 2 gole strzelili Miłosz Gniatkowski, Mikołaj Drzewiecki oraz Leon Siemek. Duże brawa należą się zawodnikom, którzy bronili dostępu do naszej bramki. Dobrą rundę mają za sobą Jakub Ajtner, Mikołaj Dawidowicz, Filip Gorwa, Jakub Jendrasik, Szymon Siebrecht, Mykhailo Terletskyi. Dostępu do naszej bramki w zdecydowanej większości spotkań bronił Jakub Śnieciński. 

Na zakończenie rundy zagraliśmy jeszcze sparingi. Zmierzyliśmy się ze Szkołą Futbolu Luboń, KS 1920 Mosina oraz KS Olympique Poznań. To były dobre mecze w naszym wykonaniu. Co ważne, zagrali w nich wszyscy trenujący zawodnicy, również ci, którzy do naszego zespołu dołączyli w listopadzie.

Jednym z ostatnich akcentów tego roku był turniej Fair Play Cup. Tym razem rywalizowaliśmy w formacie orlikowym. Było sporo zaciętych meczów, ładnych bramek i choć wyniki nie były tygodnia najważniejsze, to niewiele zabrakło nam do wygrania tej imprezy. Szkoda że się nie udało.

Za nami udana runda jesienna. Zrobiliśmy spore postępy. Sporo udało się osiągnąć. Okres zimowy to dłuższy okres przygotowawczy. Jesteśmy pewni, że praca włożona jesienią i w pierwszym kwartale nowego roku, da nam dobrą rundę wiosenną.