Runda wiosenna sezonu 2025 była dla naszej drużyny niezwykle intensywna i pełna emocji. Rywalizując w 1. grupie I ligi okręgowej trampkarzy C2 w okręgu poznańskim, zakończyliśmy rozgrywki na trzecim miejscu w tabeli, z czego jesteśmy naprawdę dumni. W czternastu meczach odnieśliśmy dziewięć zwycięstw, dwa razy zremisowaliśmy i trzy razy musieliśmy uznać wyższość rywala. Udało nam się zdobyć 29 punktów, a do lidera, Avii Kamionki, zabrakło nam zaledwie czterech oczek.

Naszą najmocniejszą stroną była zdecydowanie ofensywa. W całej rundzie zdobyliśmy aż 74 bramki. To wynik, który stawia nas w czołówce ligi pod względem skuteczności. Chyba wszyscy zapamiętamy mecz z Polonią Środa Wielkopolska II, który rozegraliśmy 29 marca. Wygraliśmy wtedy aż 20:0. To było niesamowite doświadczenie, które dodało nam pewności siebie i jeszcze bardziej zjednoczyło drużynę. Z drugiej strony, straciliśmy 40 bramek, co pokazuje, że nasza gra w defensywie nie była jeszcze idealna. Czasami brakowało nam koncentracji i lepszego ustawienia, ale traktujemy to jako cenną lekcję.

Jednym z najbardziej emocjonujących momentów rundy był wyjazdowy mecz z Avią Kamionki, zakończony remisem 2:2. To było spotkanie, które miało ogromną wagę. Zwycięstwo dawało nam realną szansę, by pozostać w grze o awans do ligi wojewódzkiej. Od pierwszej do ostatniej minuty dawaliśmy z siebie wszystko. Walczyliśmy z determinacją, nie odpuszczaliśmy żadnej piłki, a końcówka meczu była niezwykle intensywna. Choć remis oznaczał, że nasze szanse na awans znacznie się zmniejszyły, pokazaliśmy w tym meczu charakter, zespołowość i ogromne zaangażowanie. To spotkanie zostanie w naszej pamięci na długo jako dowód, że potrafimy rywalizować z najlepszymi.

W trakcie całego sezonu mogliśmy liczyć na wyjątkową postawę naszych liderów. Michał Spychała, nasz najlepszy strzelec, zdobył aż 28 bramek w rozgrywkach ligowych. Jego jakość piłkarska z piłką przy nodze wyróżniała się na tle całej ligi, potrafił zarówno precyzyjnie rozgrywać, jak i skutecznie kończyć akcje. Co ważne, dysponuje bardzo dobrym uderzeniem zarówno lewą, jak i prawą nogą, co czyni go nieprzewidywalnym i niezwykle trudnym do zatrzymania dla rywali. Jego bramki nie tylko dawały nam prowadzenie, ale często przełamywały trudne momenty w meczach.

Równie ważną rolę w naszej drużynie pełnił Jakub Łokaj, kapitan zespołu. Od początku sezonu wykazywał się ogromną odpowiedzialnością i zaangażowaniem. Jego komunikacja z zespołem była na bardzo wysokim poziomie. Potrafił mobilizować kolegów, utrzymać porządek na boisku i wspierać zespół w kluczowych momentach. Jakub był dla nas prawdziwym liderem, nie tylko z opaską na ramieniu, ale przede wszystkim swoją postawą na co dzień i w każdym meczu. Jego przykład był inspiracją dla całej drużyny.

Oprócz samych wyników meczowych, ogromne znaczenie miały dla nas również postępy, jakie poczyniliśmy na treningach. Z rundy na rundę coraz lepiej rozumiemy, że rozwój piłkarski to nie tylko gra w weekendy, ale przede wszystkim systematyczna, przemyślana praca w tygodniu. Każdy z nas zaczął coraz świadomiej podchodzić do treningu. Wiemy po co wykonujemy konkretne ćwiczenia, potrafimy przełożyć je na boiskowe sytuacje i analizować własne błędy. Uczyliśmy się nie tylko techniki czy taktyki, ale także koncentracji, odpowiedzialności i współpracy.

Zauważalnie poprawiliśmy również naszą sprawność ogólną. Staliśmy się szybsi, silniejsi i bardziej wytrzymali, co bezpośrednio przekładało się na intensywność gry i naszą przewagę fizyczną w wielu meczach. Dzięki regularnym ćwiczeniom siłowym, koordynacyjnym i biegowym, lepiej radziliśmy sobie w starciach jeden na jeden, szybciej wracaliśmy do ustawienia i dłużej utrzymywaliśmy wysokie tempo gry. Ta poprawa fizyczna była jednym z kluczowych elementów, który pomógł nam utrzymać wysoką jakość gry przez całą rundę.

Przez całą wiosnę pokazaliśmy, że potrafimy grać skutecznie i zespołowo. Regularnie zdobywaliśmy punkty i podejmowaliśmy wyrównane walki z bezpośrednimi rywalami z czołówki tabeli. Choć nie udało się awansować, czujemy, że jesteśmy bardzo blisko tego celu. Każdy z nas zrobił duży postęp zarówno indywidualnie, jak i jako drużyna.

Ten sezon nauczył nas pokory, ale też dał mnóstwo powodów do dumy. Jeśli utrzymamy nasz ofensywny styl i dalej będziemy pracować nad organizacją gry w obronie oraz utrzymaniem dobrej formy fizycznej, w przyszłym sezonie możemy powalczyć o coś naprawdę dużego. Wierzymy, że najlepsze dopiero przed nami.