Juniorzy młodsi B1 przygotowania do rundy wiosennej rozpoczęli w po przerwie świąteczno-noworocznej. Styczeń i luty były miesiącami, podczas których poza treningami na boisku kilka razy mieliśmy też okazję do przeprowadzenia zajęć biegowych, zarówno na bieżni, jak i na terenach wokół Jeziora Malta. Weekendy natomiast były czasem rozgrywania meczów sparingowych – w styczniu zmierzyliśmy się z Poznań FC i Gromem Plewiska, a w lutym zagraliśmy dwukrotnie z TPS-em Winogrady, a także z GES-em Poznań. Mieliśmy też szansę spróbowania swoich sił w rozgrywkach halowych podczas pierwszego etapu Mistrzostw Polski w Futsalu rozgrywanych we Wrześni. Ostatnie szlify przed rozpoczęciem zmagań ligowych robiliśmy w spotkaniach z Przemysławem i ponownie Gromem.

Ligę rozpoczęliśmy dwoma potyczkami na własnym terenie – z Obrą Kościan i Kotwicą Kórnik. Zagraliśmy dwa świetne mecze, które wysoko wygraliśmy (5:1 i 3:0). Trzecie marcowe spotkanie zagraliśmy z dobrze znanym z jesiennych zmagań przeciwnikiem, Lampartem Gostyń. Tym razem lepsi okazali się rywale (4:7).

W kwietniu przyszło nam się mierzyć z GKS-em Dopiewo (2:1), Rydzyniakiem Rydzyna (1:1), GKS-em Jaraczewo (1:0) i GES-em Poznań II (1:1). Do sześciu punktów zdobytych w marcu dołożyliśmy kolejnych osiem. To oznaczało, że na półmetku rundy wiosennej zajmowaliśmy drugie miejsce w tabeli. Taka pierwsza część rozgrywek dodała nam pewności i wiary w swoje umiejętności. Jednocześnie mieliśmy komfort kilkupunktowej przewagi nad kolejnymi zespołami, jakiego w rundzie jesiennej nam brakowało. W rundzie rewanżowej mogliśmy sobie więc pozwolić na więcej zmian w składzie i próbowanie przez część zawodników gry na innych niż wcześniej pozycjach.

Pierwsze mecze rewanżowe były naszymi najsłabszymi w całej rundzie. Mimo dobrego nastawienia i prób realizacji ofensywnych celów wyraźnie ulegliśmy w meczach wyjazdowych Obrze (0:3) i Kotwicy (1:5). Trzeci mecz – rewanż z liderem tabeli z Gostynia – stał już na dużo lepszym poziomie i dostarczył sporo emocji (2:3). Równie emocjonująco wyglądały też kolejne cztery spotkania, w których zanotowaliśmy dwa wyjazdowe zwycięstwa (po 3:2 z GKS-em Dopiewo i GKS-em Jaraczewo), remis (1:1 z Rydzyniakiem) i minimalną porażkę (1:2 z GES-em).

Taka runda wiosenna z dorobkiem 21 punktów oznaczała dla nas ostatecznie trzecie miejsce w tabeli II ligi wojewódzkiej za Lampartem i GES-em. Podsumowując ostatnie miesiące można powiedzieć, że jako zespół zrobiliśmy postęp w porównaniu do jesieni. Przede wszystkim poprawiliśmy skuteczność – już nie tylko stwarzaliśmy dużo okazji, ale potrafiliśmy je zamieniać na gole. Cieszy to, że w całej rundzie zdobywaliśmy bramki na wiele sposobów - po indywidualnych rajdach, dobrze rozegranych akcjach w bocznych sektorach, strzałach sprzed pola karnego, po celnych strzałach bezpośrednio z rzutów wolnych i karnych. Ale wiosną naszą mocną stroną były też bez wątpienia gole po ciekawie rozegranych rzutach rożnych.

Indywidualnie wydaje się, że zawodnicy zrobili wyraźny postęp. Na wielu pozycjach była zacięta rywalizacja o miejsce w wyjściowym składzie. Większość z powodzeniem radziła sobie też w rozgrywkach ligi wojewódzkiej A1, a dwóch miało okazję do debiutu w zespole seniorskim. To było udane pół roku. Brawo